Mbah Kung punya versi sendiri soal gaya saya jualan kupang.
Simbok laporan, kalau Mbah Kung sudah bolak-balik telepon nyari saya. Intinya diminta pulang ke
“Ndang muleh, Ndol. Mbak Kung mo ketemu!” perintahnya.
Waduh, penting ini pastinya, sampai Bude turun tangan. Akhirnya Sabtu sore saya sama keluarga pulang naik bis Tentrem.Wah beneran sampai di
“Ndol, Mbah Kung sedih denger kamu jualan Kupang!” kata Bude saya
“Lho opo’o, Mbah kok sedih!” *kaget
Wajah Mbah Kung yang sudah keriput di sana-sini makin mengkerut.
“Kamu masih kerja jadi wartawan toh, Ndol?”
“Masih ..Mbah!”
“Lha, kok jualan kupang lontong!”
“Yaelah embah, memang kenapa tho, opo ra cocok karo wetonku, Mbah?” *kebanyakan liat iklan klenik.
Lagi-lagi Mbah Kung narik nafas panjang.
“Ndak gethu. Saya nggak mbayangin, kamu mikul dodolan kupang, keluar masuk kampung. Biar awakmu kekar, tapi yo mesakno!” Hiyaaaa…..
Saya ngakak sampai jungkir balik. Ternyata, mbah membayangkan saya jualan kupang lontong pikulan. Jualan dari kampung ke kampung. Manggul gitu. Saya meyakinkan Mbah Kung kalau nggak se-tragis itu. Lha wong jualan di food court, hawanya adem, tempatnya bersih,jualan nggak pake keliling dan teriak-teriak.
Mendengar jawaban itu, Mbah mangut-mangut.
Pulang dari rumah Mbah, saya serasa seperti pembokat yang baru pulang kampung. Lha bawaannya segede gambreng.
Ternyata itu belum cukup. Pas sampai pagar, Mbah Kung maksa saya nerima amplop. Saya mati-matian nolak. Gengsi dong! Memang sih, selama ini kalau saya pulang cuman bisa mbawain regal sama sekaleng sprite kesukaannya, tapi bukan berarti hidup saya kekurangan.
Mbah Kung tetap memaksa saya menerima duit pemberiannya. “Ssst… buat tambahan beli gelas. Kamu khan cerita, kalau kamu baru bisa beli gelas sama piring enam biji!” kata Mbah Kung tulus.
Wah kena dah! Saya nggak bisa ngeles. Akhirnya berpindahlah amplop itu ke tas ransel saya.Sesuai keinginan Mbah Kung uang itu saya belikan gelas, tapi cuman 4 biji.Sisa duitnya, hehehehe… buat tambahan beli handphone baru :P
Kagem Mbah Kung , maturnuwun. Mugi-mugi diparingi kesehatan lan kelancaran rizki. (lek iki, yo inget putumu yang kekar, dan lemu ginuk-ginuk iki nggih, Mbah :P) Aminn….






wah enak'e rek, punya mbah kung baek banget...
ReplyDeletekapan nih sy diajak makan lontong kupangnya? :D
wah wah wah bener-bener mbah kung yang perhatian sama cucunya...
ReplyDeletejadi kamu jualan kupang itu sudah makondang-kondang tekan malang tanah kelahiranmu sana ndol?
byuh byuh... selamat dan sukses ya!
Amiiin, iyooo.....enake ijek duwe Mbah Koeng,hhahaha..terutama resep iwak bakare kuwi yoo...
ReplyDeleteenakeee rekkkkk duwe mbah kung wapikannnnnnnnn........mupeng aku mbak
ReplyDeletebwahahahahaha....jadi ngebayangin mbak Manda dodolan Kupang lontong pake pikulan *ngakak lagiii..
ReplyDeleteMbak foto kupang lontongmu bikin aku ngiler dan pengen cepet2 ke surabaya..hikss
mbah kung kula purun dodolipun...... hehe... ngiler aku tenan... hiks... ngomongin mbah kung, aku jadi sedih.. lha aku wis ndak duwe mbah kung meneh je.. karek mbah edok tok...
ReplyDeletembah'e mbak Mendol, kemakan HOAX tuh! hwahahaha... kok ya bisa"nya nyangka mbak Mendol dodolan kupang mikul, duh si mbah...
ReplyDeletembak manda, aku ngguyu ngakak loh baca ceritamu ini..oalah, lucu banget,,,udah mau punya anak ke dua kok masih disangoni..(tak doain nambah ya momongannya mbak..)
ReplyDeleteNdol...piye wis mbok delok nang primbon durung? jualan kupang cocok ga buat mu?
ReplyDeletehehehe tak tebak wetonmu pasti seloso kliwon...koq nganti mbah kung ngamplopi barang
hihihihu
@lilies : Durung hamil !!! iki gemuk permanen :P
ReplyDeletewah durung sampai mampir ki mbak......
ReplyDeletewah wah.. passti beli hape online ato berihitam :)
ReplyDeleteblog walking
ReplyDelete